همه زندگی من , تینا و سینا

امان از دست سینا سوباسای اسپایدرمن بت من نینجا

tinasina — Mon, 04 Jan 2010 09:43:18 GMT

اگه بدونین صاحب عکس فوق چه بلایی داره سر من میاره وای که دیگه حسابی خسته و کلافه ام کرده . تا دیروز اسپایدر من و بت من و سوباسا بود ، به تازگی لاک پشت نینجا هم بهش اضافه شده یا داره ادای اسپایدر من و بت من و سوباسا رو در میاره یا شمشیر رو از پشت یقه ی لباسش فرو میکنه و میگه من لاک پشت نینجا هستم برادرام به کمک من نیاز دارن

اینقده هم حرف میزنه که دیگه سرم داره منفجر میشه ، گاهی بهش میگم سینا خواهش میکنم فقط چند لحظه حرف نزن ، فقط چند لحظه.....

قبلنا لااقل تا ساعت ۱۰ یازده می خوابید ولی الان نمیدونم چی شده که ساعت ۸ بیدار باش میزنه بعد از اون هم شروع میشه .....

مامان بیا فیش تلوزیون رو عوض کن ......

مامان صبحونه ام رو ندادی .................

مامان شیر می خوام .........................

مامان آب بده ...................................

مامان گشنه امه ...............................

مامان خوردنی می خوام ....................

مامان دستشویی دارم ......................

مامان حوصله ام سر رفته ..................

مامان بازم شلوارم پاره شد ...............

مامان واسم شلوار میخری ؟ بخدا قول قول میدم پاره اش نکنم .... آره جون خودت

مامان واسم دو تا شمشیر میخری ؟ آخه لاک پشت های نینجا ، دو تا شمشیر دارن .

مامان واسم کی موتور پلیس میخری ؟

مامان واسم لباس جومونگ میخری ؟

مامان ..... مامان .... مامان ......و......

آخه بچه چقدر مامان مامان میکنی ؟

این هفته هم که تینا بعد از ظهر ها میره مدرسه و صبح ها خونه است و این دو تا تا ظهر مثل خروس جنگی به هم میپرن بعدش تا ساعت ۵/۵ شش سینا به تنهایی آتیش میسوزونه و دوباره که تینا میاد و روز از نو و روزی از نو .....

امروز بهشون گفتم : آخرش از دستتون فرار میکنم ، دیگه صبر و تحملم تموم شده ، اینقدر جیغ کشیدم ، یه ذره آبرو تو این آپارتمان نمونده واسم ، چیکار کنم از دست شماها ؟ کجا فرار کنم ؟ سینا برگشته به من میگه : هه هه هه ، هر جا بری باهات میام

بگذریم .....

امتحانات میان ترم تینا با سلامتی و میمنت به پایان رسید و کارنامه ی میان ترم تینا با معدل ۲۰ رویت شد از امروز هم امتحانات ترم اول شروع شده و تا ۲۴ دی ماه ادامه داره

دیگه چی میخواستم بگم ؟ آهان ... امروز که با مامانم تلفنی صحبت میکردم ، گفت : دیروز که باد گرم وزیده ، یه عالمه از پرتقالهای نازنین از درخت افتادن زمین و ترک خوردن کاش اونجا بودم و روزی ده لیوان آب پرتقال تازه میخوردم نه اینکه خیلی ضعیفم ، از اون لحاظ

خطاب به زنعمو جان ، در رابطه با کامنت خصوصیش

خواهش میکنم زنعموی عزیزم ، قابل شما رو نداشت ، نوش جان پرتقالها هم قابل مردم رو نداره گفتی بچه ها رو ببوس ، به نظر شما این بچه ها بوسیدن دارن ؟

در ضمن وبلاگ آرایش و مدل مو و وبلاگ آشپزی واسه تینام به روز شد

کاش دلها آنقدر خالص بودند که دعاها قبل ازپائین آمدن دستها مستجاب میشدند

شمال و یه عالمه عکسهای ژورنالی پرتقالی

tinasina — Tue, 29 Dec 2009 06:25:50 GMT

بالاخره خودمونو به شمال رسوندیم بعد از ظهر پنج شنبه رفتم مدرسه ی تینا که اجازه اش رو بگیرم ، نیم ساعت منتظر موندم تا زنگ تفریح زده شد ، اما هر چی واستادم از معلمشون خبری نشد ، واسه همین به طرف طبقه ی سوم راه افتادم

تق تق به در کوبیدم و منتظر موندم تا خانم معلم در رو باز کنه و روی ماهش رو ببینم چند لحظه بعد خانم معلم ، با یه قیافه ی خیلی جدی در رو باز کرد و گفت بله بفرمائید ؟؟؟ گفتم ببخشید وقتتون رو میگیرم ، اومدم اجازه ی تینا رو واسه روز دوشنبه بگیرم دیدم خانم خیلی طلبکار تشریف دارن و تند تند و پشت سر هم داره واسه من فلسفه میبافه حالا لازمه حتما اجازه اش رو بگیرین ؟ قبل از شما هم دو نفر اومدن اجازه گرفتن ، وقت امتحاناته ، درس دارن ، بچه افت نکنه ، نمره اش کم نشه ، از بقیه عقب نمونه ، سه شنبه امتحان علوم دارن ، دوشنبه باید باهاشون پرتو دانش کار کنم ، با دوستاش در تماس باشه و همه ی درسا رو تلفنی بپرسه و ...... منم دیگه حسابی کفری شده بودم ، گفتم مگه شما تا حالا از تینا ناراضی بودین و یا این که تینا مشکلی داره ؟؟؟؟ که تند تند گفت : نه ... نه .... نه .... و زودی خداحافظی کرد و در کلاس رو بست و رفت

تو دلم گفتم واسه اجازه گرفتن بهترین دانش آموز کلاس اینجوری ادا اطوار میریزه ، واسه دانش آموز ضعیف کلاس چی میکنه ؟؟؟

دفعه ی قبل هم که واسه مشهد رفتن اجازه ی تینا رو گرفتم ، همینجوری بود ، البته خیلی بد تر ، همش میگفت من هنوز نمیدونم درس این بچه چه جوریه ؟ هنوز امتحان نگرفتم ازشون ، دیگه اشکم در اومد تا اجازه اش رو داد و این دفعه هم اینجوری .....

البته معلم بسیار خوب و زحمت کشی هست و خیلی واسه بچه ها وقت میذاره و خیلی خیلی واسشون انرژی میسوزونه ولی خوب واسه اجازه دادن خیلی آدمو اذیت میکنه ، که اونم فکر میکنم واسه زحمتیه که میکشه و دوست نداره هدر بره .

وقتی موضوع اجازه گرفتن رو واسه همسری تعریف میکردم ، از عصبانیت چشاش گرد شده بود ، میگفت دیگه لازم نکرده از این به بعد تو بری اجازه اش رو بگیری این دفعه خودم میرم حالش رو سر جاش میارم تا اینجوری رفتار نکنه خدا رو شکر که فعلا دیگه نیازی به مرخصی نداریم

صبح جمعه ساعت ۵/۷ بلیط داشتیم ، با این که همسری به هیچ وجه سفر با اتوبوس رو نمیپسنده و بچه هاش هم بدتر با این حال به خاطر تعطیلات و سرما و این که ممکنه بریم دروازه رشت و ماشین نباشه ، همسری راضی شد با اتوبوس بریم ولی این دو تا همش نق میزدن که ما با اتوبوس حالمون بد میشه و نمیایم و از این حرف ها .....( خدا جون دیگه کمری و سوزوکی نمیخوایم ، همون پراید سفیدمون رو بهمون برگردون لطفا )

دیگه ظهر بود که رسیدیم . مامانم تقریبا همه ی کارهای مربوط به روز عاشورا رو انجام داده بود و فقط پختن غذا بود که روز تاسوعا شروع کردیم . شمالی ها غذای نذریشون رنگ و وارنگه . مثل اینجا نیست که فقط پلو و قیمه باشه . فسنجون ، آلو قیصی ، قیمه و چغرتمه ، اکثرا غذاهای ثابت نذری هستش ، حالا ممکنه کم و زیاد بشه .( تازه امروز یادم افتاد که چرا من از غذاها عکس نگرفتم ، حیف شد )

مامانم هم هر سال اینا رو میپزه به اضافه ی قورمه سبزی که خواهری به خاطر خوابی که دیده بود ، چند سالی میشه که به این غذاها اضافه کرده ، و هر سال هم اینقدر قورمه سبزیش خوشمزه میشه که حد نداره و من هم هر سال از بس خسته میشم و بوی غذا بهم خورده غذای اون روز رو نمیخورم و دو روز بعدش هوس اون غذا رو میکنم

بعد از ظهر تاسوعا ، مامانم ، فسنجون ، خواهری قورمه سبزی و خاله مریم ، قیمه رو بار گذاشتن و بعد از اونا من شروع به پختن چغرتمه کردم ( آخه هر سال پخت چغرتمه و آلو قیصی پای منه ) زن داداشی هم پا به پای من کمک میکرد و تا آخرین لحظه هم تنهام نذاشت . هر سال تا ساعت ۳ الی ۴ صبح ، سرخ کردن چغرتمه طول میکشید ولی امسال خدا رو شکر تا ساعت ۱ شب همه آماده شد . چغرتمه که سرخ شد و همه رو برش زدم و کنار گذاشتم ، شروع به پختن آلو قیصی کردم ، دیگه آخرای پخت بود که زن داداشی خداحافظی کرد و رفت پایین ، خونه ی خوشون که بخوابن . یک ربع بعد هم من زیر غذاها رو خاموش کردم و گرفتم خوابیدم .

صبح عاشورا هم یکی دیگه از خاله هام با زن دائیم برنج ها رو آب کشیدن و من و زن داداشی هم سیب زمینی ها و کشمش ها رو سرخ کردیم و ظهر شد و ناهار و ......یه عالمه بدو بدو و کار و کار و کار .....

بعد از ظهر که مهمونا رفتن ، همگی با هم کمک کردیم و جارو کشیدیم و مبلها رو سرجاش گذاشتیم و ظرفها رو جا به جا کردیم ...... تا ساعت ۸ شب .... تقریبا همه مون وا رفته بودیم

با تمام این خستگی ها ، من همیشه واسه روز عاشورا انرژیم مضاعفه و اگه لازم بود تا صبحش هم کار میکردم ، فقط به خاطر امام حسین که عاشقشم ....

ایشالله مامان و بابام همیشه زنده و سلامت باشن و هر سال واسه عاشورا نذری بدن و ما هم هر سال نوکری امام حسین رو بکنیم ....

کارامون که تموم شد ، رختخواب ها رو انداختیم که بخوابیم ، سینا دو ساعت پیش از فرط خستگی خوابیده بود . ولی قبلش من و تینا رفتیم پایین ، خونه ی داداشی که عکسهای عروسیشون رو ببینیم ، آخه جدیدا آماده شده بود و ما ندیده بودیم ، یه یکساعتی هم مشغول دیدن عکسها شدیم ، چه عکسهاییییییییییییییییییییییی محشر شده بود ، آلبوم ژورنالیشون در عین سادگی ، بینهایت شیک و با کلاس بود البته زیبایی عروس و آرایشش و لباسش و داماد بینهایت خوش قلب و مهربونش ، جذابیت آلبوم رو چندین برابر کرده بود ایشالله که همیشه در کنار هم خوشبخت باشن و هر چی که از خدا می خوان ، بدست بیارن

صبح دوشنبه هم همسری با سواری برگشت و من و بچه ها هم با ماشین خواهر شوهری اینا ساعت ۱۱ حرکت کردیم ، جاده هم اینقدر شلوغ بود که دیگه همه مون حسابی کلافه شده بودیم ، میگم این ملت ، همه شون مثل اینکه دوشنبه رو مرخصی گرفته بودن که برن شمال

ساعت ۴ بعد از ظهر رسیدیم خونه ی خواهر شوهر کوچیکه ، ناهار خوردیم و چای و میوه ..... و برگشتیم خونه .... وسایلا رو جا به جا کردم و تینا درساش رو خوند و تازه ساعت ۹ شب فهمیدم علاوه بر این که ۶۴ صفحه از درس علوم رو باید بپرسم ، ۸۵ صفحه هم از پرتو دانش رو باید بپرسم

حالا من تو هر صفحه که میپرسیدم ، ۵ بار هم خمیازه میکشیدم اینقدر خسته بودم که حال نداشتم ، علوم که تموم شد ، دو صفحه هم از پرتو دانش پرسیدم و گفتم تینا دیگه بسه ، تو که بلدی ، برو بگیر بخواب ، کی حال داشت ۸۳ صفحه ی باقیمانده رو بپرسه ؟؟؟

ایشالله امتحانش رو خوب بده و حرفی واسه معلمه نمونه بازم باید برم که یه عالمه کار دارم ، سینا هم که همش تا دم ظهر می خوابید ، از کله ی سحر بیدار شده ، صد دفعه ازم صبحانه خواسته ، برم صبحانه اش رو بدم ، تا عصری برگردم و وبگردی کنم ، البته اگه بذارن

تمام این عکسها هم تو حیاط خونه ی بابام اینا و در کنار درخت های پرتقال گرفته شده ، یادش به خیر اون موقع ها ( قبل از ازدواج ) هر روز یه سبد از این پرتقالها ( مخصوصا اون پرتقال خونی که از یه دسته اش عکس گرفتم ) میچیدم و نصفشون رو با گلپر و نصفشون رو با دلار ( بعغی ها میگن دلال ، همون نمک سبز شمالی ها که با سبزی درست میشه ) میخوردم ولی حالا یه دونه پرتقال ، نهایت ۲ تا بیشتر نمیتونم بخورم ، چه جوریه ؟؟؟

یه سرک دو دقیقه ای

tinasina — Sun, 20 Dec 2009 19:52:18 GMT

یکساعت پیش خیر سرم وقت کردم که بیام یه آپ کوچولو بکنم و برم ولی اینقدر این صفحه بلاگفا و بعدش هم موس کامپیوتر ادا اطوار ریختن که به کل یادم رفت چی می خواستم بگم

همش تقصیر سیناست ، از بس که تو سر و کله ی این موس و کیبرد زده ، بیچاره ها دیگه از کار افتادن . الانم اصلا تمرکز ندارم ، این سریال جواهر چیه گم شده ؟ تینا و مادر شوهرم دارن میبینن و صداش داره اذیتم میکنه ولی خوب نمیتونم بگم صداش رو کم کن ، آخه ممکنه مادر شوهری یه فکر دیگه بکنه

همسری هم که برق ها رو خاموش کرده و رفته بخوابه ، میگه دیر وقته نمی خوای کامپیوتر رو خاموش کنی

فکر میکنم هفت هشت روزی میشه که نت نیومدم ، کلی دلم واسه وب خونی تنگیده ولی از بس تو خونه با درس و امتحان تینا و کار خونه و مهمونداری مشغولم که روز و شبم و گم کردم ، چه برسه به این که کانکت شم و وب خونی راه بندازم

از فردا امتحان میان ترم تینا شروع میشه ، با اینکه روزنامه زده که از ده دی باید امتحانات برگزار بشه ، ولی چه حکمتیه نمیدونم دیروز تینا کلاس فوق برنامه داشت ، رفتم اجازه اش رو بگیرم و ببرمش کلاس زبان ، می خواستم با معلمش صحبت کنم و اجازه اش رو واسه دوشنبه بگیرم که خانم مدیرش گفت که زنگ تفریح تشریف بیارید آی حرصم گرفت حالا کی وقت کنم دوباره برم مدرسه اجازه اش رو بگیرم ؟

فردا شب یلداست ، همه ی فامیل شوهر میان خونه ی ما ، چون مادرشوهری اینجاست ، اصلا نمیدونم چی درست کنم ، تازه ۹ درس جغرافی هم باید از تینا بپرسم ، یعنی وقت میکنم

وای که این سینا تا من نخوابم ، نمیخوابه ، همه رو عاصی کرده اصلا به من نیومده بیام پای کامپیوتر برم ببینم تا صدای همه در نیومده .... شاید تا هفته ی بعد ....

اصلا واسه چی اومده بودم ؟ خودمم نمیدونم ....

شب یلداتون مبارک

گرفتاری

tinasina — Mon, 14 Dec 2009 10:44:13 GMT

از صبح ده دفعه اومدم پای کامپیوتر که ۴ کلمه تو این صفحه بنویسم و برم ، هزار و یک جور کار جور واجور پیش میاد

واه واه واه ... خسته شدم بابا چه معنی داره آدم نتونه همش پای کامپیوتر باشه

این روزها همش مشغولم ، تینا تقریبا هر روز امتحان داره و من هم هی باید ازش درس بپرسم . دارن واسه امتحانات ترم اول آماده میشن . پریشب یه عالمه درس پرسیدنی داشت ، ۶ درس تاریخ بود و ۴ درس مدنی ، دیگه خسته شده بودم ، به همسری گفتم بقیه رو تو ازش بپرس ، بنده خدا فوری اومد که بپرسه ولی تینا خانم ناراحت شد و طبق معمول که اشکش دم مشکشه ( مثل مامانش ) زد زیر گریه که نه حتما باید مامانم بپرسه یعنی همه ی کارهاش مربوط به منه و هرگز حاضر نیست شخص دیگه ای ازش درس بپرسه و یا بهش دیکته بگه ، این حرف شد ؟

اصلا نمیدونم امتحاناتشون کی شروع میشه و کی تموم میشه ، فقط خدا کنه به تعطیلات عاشورا نخوره ، آخه می خوام فردای عاشورا رو براش مرخصی بگیرم و بریم شمال ( حالا اگه معلم سخت گیرش مانع نشه ). طبق هر سال مامانم روز عاشورا نذری میده ، باید برم کمکش .

این روزها یه عالمه دلم واسه خونواده ام تنگ شده ، یه جورایی دلم داره پر میکشه ..... واسه دیدنشون لحظه شماری میکنم

این لا به لا هم سینا فکر میکنم اکس ترکونده از بس با شدت به توپ شوت میکنه ، در و دیوار خونه مون داره میاد پایین

امروز قرار بود مادرشوهری بیاد خونه مون ، واسه همین دیروز نون کنجدی پختم و دستورش رو هم تو وبلاگ آشپزی گذاشتم . اما دیشب بهمون خبر دادن که مادرشوهری زمین خورده و دستش شکسته ، حالا هم تو اتاق عمله و میخوان پلاتین بذارن واسش نمیدونم چرا اینقدر این بنده خدا از این چیزا براش پیش میاد

حالا هم باید برم کارامو انجام بدم و برم بیمارستان . شاید بیاریمش خونه خودمون که در اینصورت یه مدت با مهمونداری مشغولم .

فکر میکنم یه مدتی وبگردیم محدود بشه ، حالا ببینم خدا چی میخواد

اینم نون کنجدی ، دستورش رو تو وبلاگ آشپزیم گذاشتم

امیدوارم بپزین و از خوردنش لذت ببرید

چند روز اخیر

tinasina — Wed, 09 Dec 2009 12:11:18 GMT

خب مثل اینکه موضوع غرغر خیلی طولانی شد ، تصمیم نداشتم اینقدر کشدار بشه ... اصولا غرغرام رو به جون خودم میزنم ولی خوب هر چند وقت یکبار فوران میکنه و نمیشه کاریش کرد

این هفته همش با مهمونداری و مهمونی رفتن و خیابون گردی گذشت چه تعطیلات خوبی رو پشت سر گذاشتیم ، جون میداد واسه شمال رفتن . انگاری یکساله که شمال نرفتم ولی خوب ماشین که نداشته باشی خیلی سخته تو این سرما بری و بیای ( ماشین هم میخریمممممممممم ) خلاصه این شد که جایی نریم و منزل تشریف داشته باشیم . البته جمعه ، زواری دعوت بودیم و روز عید غدیر هم دوست جونیم از تهران اومد و یه شب خودمون رو خونه ی خواهر شوهر بزرگه تلپ کردیم و یه شب هم خونه ی خواهر شوهر کوچیکه .

اصلا این چند روز گذر زمان رو حس نکردیم ، دم ظهر همسریش اومد دنبالش که ناهار برن خونه ی داداش دوست جونی و عصری هم برگردن تهران . جاشون خیلی خالیه ، این چند روزه حسابی با همدیگه عادت کرده بودیم ، مخصوصا گل پسریش که منو ماما دون ( مامان جون ) صدا میکنه دلم ضعف میره واسش ولی چی ، مگه سینا میذاره آدم ابراز احساسات کنه

این چند روزه سینا تا دلتون بخواد حسادت کرده و اذیت کرده و با پسر دوست جونی که دو سالشه دعواشون شده

تا پسر دوست جونی بوسم میکرد ، سینا هم همون کار رو باید میکرد ، اگه اونو بغل میکردم ، سینا رو هم باید بغل میکردم ، اگه واسه اون شکلک درمیاورم و به زبون کودکانه ( زبون اجق وجق ) حرف میزدم ، باید واسه سینا هم همون کارها رو انجام میدادم و خیلی چیزای دیگه که گفتن نداره .....

خلاصه که ماجرایی داشتیم واسه خودمون دیروز عصری هم بچه ها رو گذاشتیم خونه و من و دوست جونی یه دل سیر خیام رو متر کردیم ، یهو به خودمون اومدیم که دیگه ساعت نزدیک ۱۰ شب شده بود دیگه زودی خودمون رو به خونه رسوندیم ، البته تو این فاصله اگه بگم ۵۵۵ بار تینا و سینا به موبایلم زنگ زدن ، دروغ نگفتم ، گفتم ؟ دیگه ۱۰ پونزده بار رو که زنگ زدن فقط دفعه ی آخر صدای سینا رو که شندیم ، گفتم دیگه چیه ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ که دیدم میگه : مامان کاری نداشتم فقط می خواستم بگم موبایلت رو خاموش کنی تا ما دیگه بهت زنگ نزنیم

بالاخره رسیدیم خونه و هر سه نفرشون اومدن جلوی در و قیافه های دیدنیشون غیر قابل وصف ، قبل از اینکه دهان باز کنیم ، سینا میگه ما خیلی بچه های خوبی بودیم ، اصلا دعوا نکردیم ، اسباب بازیهام رو به علی دادم و با هم دیگه مهربون بودیم ........ واقعا ؟؟؟؟؟؟

حالا بماند ....... بعد از خوردن کیک و باستیل و باز کردن سوک سوک ، جنگ و جدل شروع شد

همسری میگه خوب کجاها رفتین ؟ میگم هیچ چی سوار تاکسی شدیم رفتیم سه راه خیام بعدش از اونجا هم رفتیم چهار راه خیام سوار تاکسی شدیم و اومدیم خونه .... میگه : یعنی شما این همه مدت بین سه راه و چهار راه خیام بودین

تازه نمیدونه چقدر وقت کم آوردیم و از خیلی جاها فاکتور گرفتیم

دو سه روز قبل نون کنجدی پخته بودم که به نظرم واسه صبحانه خیلی عالی بود ، البته همسری میگفت اصلا مزه نداره ولی دوست جونی خیلی خوشش اومده بود و همش میگفت کاش من یه عالمه از اینا داشتم و با خودم میبردم اداره و صبحانه میخوردم ( الکی نمیگفت ها ، فکر نکنین رعایت حال منو کرده )، از اونجا که من هم خیلی خاطر دوست جونیم رو میخوام ، از بیرون که اومدیم اول لازانیا رو که قبل از رفتنمون آماده کرده بودم رو گذاشتم تو ماکروویو که بپزه و تو این فاصله خمیر نون کنجدی رو آماده کردم و گذاشتم کنار که به عمل بیاد .

شام خوردیم و ظرف ها رو شستم و پختن نون رو شروع کردم . ساعت ۱۲ شد ، تینا و باباش خواب بودن اما این دو تا وروجک تا آخرش وردستمون نشستن و با همدیگه یا کل کل میکردن و مخ میخوردن یا عشقولانه میشدن و همدیگه رو ماچ میکردن

دیگه ساعت یک و نیم نون ها آماده شد ولی نصفه شبی ، حس عکس گرفتن نبود ، امروز هم دیگه وقت نشد عکس بگیرم و همش رو گذاشتم تو نایلکس و دادم دوست جونی با خودش برد .ولی حتما دوباره از همونا میپزم و ازشون عکس میگیرم و تو وبلاگ آشپزیم میذارم .

حالا تینا مدرسه است و مهمونامون هم که رفتن ، سینا هم با خیال راحت با اسباب بازیهاش بازی میکنه و سی دی میذاره ، نه کسی هست که اسباب بازیهاش رو به زور ازش بگیره ، نه با کسی حسودی میکنه ، تینا هم که نیست تا با هم کل کل کنن و به همدیگه گیر بدن ، در نتیجه من هم با اعصاب راحت پای کامپیوتر نشستم . فقط هر از گاهی میاد و میپرسه : کی کارت تموم میشه من بیام بازی کنم .

فردا شب هم تولد دختر خواهرشوهر کوچیکه است ۶ ساله میشه ، یه عالمه مهمون دعوت کرده ، چی بپوشم ؟؟؟؟؟ واییییی دوباره فردا بخور بخوره تو این هفته ی اخیر یه عالمه چیزای ممنوعه خوردم ، حالا چیکار کنم

یکی بیاد یه سر و دستی به این خونه بکشه...... یکی بیاد ظرفهام رو بشوره ..... آخه من پای کامپیوترم و وقت ندارم

چقدر از این شکلک ها استفاده کردم

غر غر

tinasina — Wed, 02 Dec 2009 08:09:18 GMT

امروز دلم می خواد یه خورده غر بزنم ، شاید هم خیلی ....

از دست خودم حسابی خسته و کلافه ام .... بی حوصله و بی برنامه و بی نظم شدم . این هفته که تینا صبح ها میره مدرسه ، همش پای کامپیوتر نشستم تا ظهر .... ظهر گفتم تازه یادم اومد واسه ناهار امروز هیچ فکری هم نکردم ظهر تینا از در که میاد تو .... ماماااااان من گشنه ام ....

تازه اگه غذا باب میلش باشه که هیچ ... اگه نباشه خدا بداد برسه ... هی باید رو اعصابم راه بره ..... اینقدر خوشم میاد هر چی رو سفره باشه ، بچه بخوره و خدا رو شکر کنه و بره پی کارش .....

حالا سینا اگه غذایی رو دوست نداشته باشه ، میگه من گشنه ام نیست ، پلوی خالی می خوام ولی تینا ... مامان آخه ماهی رو نمیشه با پلو خورد .... مامان آخه مرغ پخته واسه چی ..... مامان بازم خورشت سبزی ...... مامان بازم خورشت کرفس ...... مامان بازم .....

قیافه اش که در هم میشه و نچ نچ رو زبونش میاد ، طاقتم تموم میشه و میگم همینی که هست .... میخوای بخور نمیخوای گشنه بمون

بگذریم .....

سینا سه ربعی میشه که بیدار شده و تا حالا ازم صبحانه نخواسته .....

خونه حسابی ریخت و پاشه و یه عالمه لباس تلنبار شده دارم که چند روزه می خوام بندازم تو لباسشویی و همش یادم میره .....

همه جا رو خاک گرفته ولی نه حسش رو دارم نه توانش رو ..... دلم یه خونه تکونی اساسی می خواد ... نه اصلا دلم یه خونه ی جدید می خواد .... دلم یه عالمه کمد دیواری و کابینت میخواد .... از بس کمبود کمد دیواری و کابینت دارم .....

چند روزیه که افکارم حسابی به هم ریخته است .... هی میام خودمو با پخت انواع و اقسام غذاهای جدید و شیرینی ها سرگرم میکنم ..... ولی بعدش میشینم ازشون میخورم و اعصابم بیشتر به هم میریزه ....آخه چرا نمیشه یه لقمه از گلومون پایین بره و بعدش عذاب وجدان نیاد سراغمون .....

این پیراشکی کرم دار رو دیروز از مطبخ رویا خانم هنرمند یاد گرفتم و پختم ،طعم و مزه اش بی نظیر و عالیه ، دو تا دیشب خوردم ، دو تا هم امروز به جای صبحانه خوردم ، وجدانم به شدت درد میکنه ، نمیدونم چیکار کنم

سینا اومد .......اگه بذاره تمرکز کنم ....

مامان سی دی بذار ..... الان میام ...

مامان آب بده ..... باشه پسرم ......

مامان شیر کاکائو درست کن واسم .....چشم ....

فکر میکنم ۱۰ روز پیش بود که یه غلطی کردم و یه سیدی فوتبالیست ها رو واسش خریدم ، اون یکی که داشت مال خیلی وقت پیشا بود ، همش میگفت یه سی دی بخر که سوباسا توش به موفقیت دست پیدا کنه وقتی به فروشنده گفتم ، کلی واسم خندید

حالا از اون روز تا حال ۶ هزار و ششصد و شصت و شش بار این سی دی رو نگاه کرده همسری میگه اگه یه بار دیگه من بیام خونه و سی دی تو دستگاه باشه ، همه اش رو جمع میکنم الان سینا هم اومده میگه : زود بیا واسم بذار تا بابا نیومده البته خودش میتونه سیدی بذاره ، فقط فیش های تلوزیون رو نمیتونه درست عوض کنه ....

با سلامتی الان هم اومده میگه منو ببر مدرسه ی امید ثبت نام کن تلوزیون هم باید شکسته باشه تا من برم پیش سوباسا

تازه صبحونه هم ندادی .....

چند وقتیه که از چشاش اشک میاد ، هفته ی قبل از چشم پزشکی خواستم نوبت بگیرم که گفتن باید حضوری وقت بگیرین . موندم تا تینا از مدرسه اومد و سه تایی رفتیم دکتر . ساعت ۶ بود ، منشی گفت ساعت ۹ تا ۵/۹ نوبتتون میشه ما هم گفتیم یه دوری میزنیم و بر میگردیم . ساعت ۸ تو مطب بودیم . جای سوزن انداختن نبود ، این همه مریض و ۸ تا صندلی یه عالمه سرپا موندیم تا یه صندلی خالی شد و تینا نشست و سینا هم رو پاش ، دیگه از نق و نوق این دو تا چیزی نگم بهتره ... تینا هی میگفت مامان من خسته ام .... درس دارم ( انگاری من گفتم تو رو خدا با ما بیا ) .... سینا هم هی میگفت من حوصله ام سر رفته ، پس کی میریم خونه و ..... فکر نکنین همین یکی دو جمله بود .... یه عالمه کلمات و جملات و رفتار اعصاب خورد کنی هم به همراهشون بود ....

ساعت ده شب شد ... همسری زنگ زده پس کجایید ؟ .... گفتم نگران نباش دیگه نوبتمون داره میشه .... هنوز ۶ نفر مونده تا به ما برسه ......

دو سه نفر مونده .... خانم منشی صدا میکنه ..... کسی جواب نمیده .... خوشحال میشم ، ۳ نفر جلوتر هم خودش کلی خوشحالی به همراه داره ....

ساعت ۲۵/۱۰ شب شده ، منشی صدا میکنه : سینا ...... هر چی به تینا میگم تو اینجا بشین ، من و سینا بریم داخل .... اشک چشاش رو میگیره ... مامان تو رو خدا بذار من هم باهاتون بیام تو .... چی بگم ؟ مامان جان تو وارد ۱۲ سالگی شدی ..... این رفتار بچه گانه چیه تو داری ؟؟؟؟

سه نفری وارد اتاق دکتر میشیم .... سلا ...... هنوز میم آخر مونده بود که سینا شروع میکنه به جیغ و داد .... موندم حیرون که چه اتفاقی افتاده سینا همچین جیغ میزد که از تعجب کم مونده بود شاخام بزنه بیرون .... تا به حال سابقه نداشت .... انگار جن دیده این بچه ..... این که با پای خودش اومد تو ، چرا اینجوری شد ؟؟؟؟

هر کاری کردم و هر حرفی زدم و هر دلداری دادم و هر وعده وعیدی که دادم بی نتیجه بود که بود .... مرغ یه پا داشت ...... مامان تو رو خدا از اینجا بریم بیرون .......

دکتر گفت با این وضع نمیتونه کاری کنه و محترمانه عذرمون رو خواست ....

بیرون اومدیم .... ساعت ۳۵ /۱۰ بود ... از عصبانیت داشتم منفجر میشدم .... دستش رو کشیدم و راه افتادیم به سمت خونه .... هی گفت مامان خسته شدم ..... از بس عصبانی بودم ، گفتم حالا که اینطور شد تا خونه باید پیاده بیاین .... از ترسش حرف نمیزد ولی همچنان گریه میکرد .....

ساعت نزدیک ۱۱ رسیدیم خونه .... وقتی همسری موضوع رو پرسید ..... زدم زیر گریه ..... با هر سه تائیشون قهر کردم و رفتم خوابیدم ..... ( چه ربطی داشت رو نمیدونم ولی اینطوری واسم بهتر بود )

تازه همسری از دستم کلی عصبانی شد که چرا اینقدر ظرفیتم کمه بی انصاف .....

وقتی سینا حال و روزم رو دید ، همش میگفت ، مامانی ببخشید ، اشتباه کردم ، حواسم نبود آخه من هم در حالی که داشتم واسش ضعف میکردم ، همچنان بهش اعتنا نمیکردم ( حالا دلم داشت میترکید که بغلش کنم ) برگشته بهم میگه من که میدونم فردا صبح از خواب بیدار بشم ، دوباره بوسم میکنی ، بغلم میکنی آخه عشق منه این پسره ، چه جوری بگم واسش میمیرم

فردا شد ، رو کامپیوتر بازی فوتبال نصب کرده بودم .... همین که اومد بازی کنه ، آیکون رو صفحه رو دیلیت کردم .... دیگه حرفی نزد .... بهش گفتم تا دکتر چشاش رو نبینه از بازی فوتبال خبری نیست .....

دلم میخواد ببرمش پیش یه دکتر دیگه .....ولی نمیدونم کجا ؟؟؟؟

میخواستم یه عالمه دیگه هم غر بزنم ، بلکه حسابی تخلیه شم .... ۲۵ دقیقه مونده به ظهر و من هنوز ناهار نپختم ..... دیگه باید پاشم .... سفره ی صبحانه هنوز پهنه ..... شاید اگه خواهری زنگ نمیزد و چشمم به سفره ی صبحانه نمی افتاد ، حالا حالا ها اینجا نشسته بودم .....

گاهی یه تلنگر خیلی خوبه .....

4 سالگی وبلاگ

tinasina — Sun, 29 Nov 2009 09:29:18 GMT

دیروز وبلاگ تینا و سینا ۴ ساله شد

البته می خواستم زودتر بیام ها ولی نه اینکه منزل نبودیم و تشریف برده بودیم تهران نشد که زودتر آپدیت کنم

اینجوری نمیشه ، چه معنی داره که آدم لپ تاپ نداشته باشه برم واسه مسئول بلاگفا یه میل بزنم و بگم واسه ۴ سالگی وبلاگمون هدیه چی بخره

دور از شوخی ..... شوخی چیه بابا خیلی هم جدی گفتم

اصلا باورم نمیشه به همین زودی ۴ سال گذشت ... انگاری همین چند روز پیش بود ..... تولد تینا بود و مامانم اینا و خواهری از شمال اومده بودن ، سینا چند ماهه بود ، خواهری گفت که بطور اتفاقی وارد وبلاگی شده که نویسنده اش مامانیه که همسن منه و دخترش هم همسن سیناست و اسمش رژینا هست و تو سوئد زندگی میکنن . بعدش من هم زودی کانکت شدم و خواهری صفحه ی وبلاگش رو واسم باز کرد . اینقده خوشم اومد که نگو .... از همون روز تصمیم گرفتم که یه وبلاگ درست کنم و خاطراتم رو توش بنویسم .

الان مدتیه که ایده جون دیگه نمینویسه ، خیلی دلم می خواد بدونم الان چیکار میکنن و رژینا چه جوری شده ، دیگه خانمی شده واسه خودش ، اول خرداد ۵ ساله میشه . ایده جون همش میگفت وقتی رژینا ۳ ساله شد ، به بچه ی دوم فکر میکنم ، شاید تا حالا رژینا یه خواهر یا برادر هم داشته باشه .... به هر حال الهی هر جا که هستن شاد و سلامت باشن .....

از بس تو هفته ی قبل مشغولیاتی داشتم ، وقت نشد زیاد وبگردی کنم . جمعه هم که رفتیم تهران ، اون دوست جونی که با هم رفته بودیم مشهد ، واسه پسرش جشن تولد گرفته بود . می خواستیم آخر شب برگردیم که دیدیم برادرشوهری و خانمش دارن دلگیر میشن ، دیگه مجبور شدیم بریم خونه شون .

سینا با ناراحتی قبل از خداحافظی از منزل عمو

اون شب تا دیر وقت بیدار بودیم ، تینا و زن عموش هم نصفه شبی هی پچ پچ میکردن ، زنعموش لیسانس زبان داره ، هی با همدیگه انگلیسی حرف میزدن ، هی تینا اشتباه میکرد ، هی زنعموش اشکالش رو میگرفت . گفتم بسه حالا نصفه شبی نمی خواد زبان تمرین کنین صبح هم اولین نفر زنعمو خانم بیخوابی زده بود به سرش و همه رو بیدار کرد ( آخه کل فامیل شوهر اونجا تلپ شده بودیم ) دم ظهر هم یه سر رفتیم جمهوری و یه چرخی زدیم و بعدش برگشتیم ناهار خوردیم و عصری هم به طرف خونه حرکت کردیم و تا برسیم ساعت از ۸ هم گذشته بود . همچین که از ماشین پیاده شدیم و سرما خورد به پیشونیم احساس کردم سرم درد گرفته ، دیگه تا بیایم تو خونه و لباسامونو عوض کنیم ، سردردم چنان شدتی گرفت که آروم و قرار نداشتم . وقتی برای جاریم تلفن کردم که ازشون تشکر کنم ، نفهمیدم چی گفتم و چی شنیدم ، بعدش بلافاصله برق اتاق رو خاموش کردم که بخوابم . مگه میتونستم هم سردم بود و هم سرم داشت منفجر میشد و هم حالت تهوع داشتم شدید ددددددددد تازه آستامینیفون هم نداشتیم ..... هر کاری کردم بلکه نیم ساعت خوابم ببره که خوب بشم نشد که نشد ، تینا رفت از همسایه بالایی قرص گرفت و واسم آورد سینا هم هی حوله داغ میکرد و میاورد رو سرم میذاشت و هی دم به دم میگفت : مامانی خیلی دوستت دارم ..... ولی نمیدونم چرا اینجوری شده بودم و هیچ چی روم تاثیر نداشت . چند بار گلاب به روتون بالا ....... تا کم کم خوابم برد .

بیدار که شدم حس کردم بهترم ، هی منتظر موندم موبایلم زنگ بزنه و برم تینا رو بیدارش کنم که دیدم نه خبری نیست . یه چشمی به موبایلم نگاه کردم که دیدم تازه ساعت ۴ صبحه و من نزدیک نیم ساعت شاید هم سه ربع همینجوری منتظرم که موبایل زنگ بزنه

دیگه هر کاری کردم خوابم نبرد ، ساعت ۵/۶ پا شدم و صبحونه رو حاضر کردم و تینا رو بیدار کردم . حس کردم دوباره داره سرم درد میگیره ، دوباره گرفتم خوابیدم ، البته ساعت از ۸ هم گذشته بود ، یهو بیدار شدم ، دیدم ساعت ۱۰ و ۱۰ دقیقه است ....

هنوز هم حالت عادی ندارم .... نمیدونم واقعا مریض شدم یا از بد خوابی دیشبه همسری باهام تماس گرفته که حالم رو بپرسه ، میگه برو دکتر شاید آنفولانزای خوکی باشه ممنون همسری جون از این همه انرژی مثبت

اینم بگم و برم چند روز پیش سوده جون مامان ایلیا بهم خبر داد که عکس سینا تو مجله ی شهرزاد چاپ شده ، ما هم زودی رفتیم مجله رو خریدیم تازه توش یه چند تا وبلاگ هم معرفی شده بود که خیلی از نوشته هاشون خوشم اومد ، تو اولین فرصت باید برم و بهشون سر بزنم عکس ایلیا و نازنین فاطمه و نازنین زینب هم تو مجله هست بچه هامون چه معروف شدن ها

گزارش تولد

tinasina — Sat, 21 Nov 2009 15:37:18 GMT

اول از همه ی دوستهای خوب و مهربونمون تشکر میکنم ، چه اونایی که با کامنتهای پر از مهرشون اظهار لطف کردن ، چه اونایی که با اس ام اس ، ما رو شرمنده کردن دست همگی تون درد نکنه ، امیدوارم همیشه دلهاتون مالامال از شور و شوق و شادی باشه

خوب از این هفته ای که گذشت .......

براتون بگم که.... از اون هفته تا پایان این هفته ، همش مهمون داشتیم ، این میومد ، اون میرفت ....( ملاقات همسری میومدن البته ) شب تولد تینا هم ، که دوشنبه بود و مادرشوهرم هم خونه مون بود یه کیک نسکافه پختم و دور هم نشستیم و تینا خانم شمع فوت کرد و کیکش رو برید و خوردیم و بعدش تازه یادم اومد عکس ننداختم

سه شنبه هم پیراشکی پزون داشتم و لا به لاش پذیرایی از مهمون هم انجام میشد . دیگه پنج شنبه هم قرار بود مامان و بابام از شمال بیان که صبح چهارشنبه ای مامانم تلفن کرد که چون بارون خیلی شدیده ما نمیتونیم فردا بیایم و وقتی من اینجوری و بعدش اینجوری و بعدش اینجوری و بعدش ..... ( آیکون قلب شکسته نداشتیم ) حالا بگذریم ..... دل شکسته شدم ، مامانی خندید و گفت : ما فردا نمیتونیم بیایم چون امروز بعد از ظهر حرکت میکنیم . و حالات روحی روانی من تو اون لحظه ۱۸۰ درجه دوران کرد

روز چهار شنبه یه عالمه کار داشتم ، حالا خوبه جشن تولد نگرفته بودم وگرنه لابد خودمو میکشتم . از ساعت ۵/۶ بیدار شدم ، صبحانه ی تینا رو دادم و راهیش کردم . می خواستم ژله ی رنگین کمان درست کنم که لایه ی اول رو ریختم تو قالب و بعدش غذای ناهار رو پختم و برنجم رو دم آوردم و لایه ی بعد رو ریختم . رفتم بیرون سینه ی مرغ و قارچ و میوه خریدم و اومدم خونه ، بارون هم میبارید خیس خالی شده بودم . مرغ و قارچ رو گذاشتمشون که بپزن و دوباره رفتم بیرون ۲۰ تا نون لواش خریدم که این چند روزه دنبال نون نباشم . ساعت ۲ برگشتم خونه ، ناهار خوردیم و غذای شامم رو آماده کردم . خونه رو جارو کشیدم و گرد گیری کردم و .....

خلاصه همه ی کارهام رو انجام دادم و تینا رو بردم کلاس زبان گذاشتم و از همون طرف رفتم خامه ی فرم گرفته خریدم و برگشتم خونه و ده دقیقه بعدش هم مامان اینام هم رسیدن

دیگه نشستیم و حال و احوال و چای و میوه ....... دو ساعت بعدش هم شام و شستن ظرف ها و از اون طرف هم مامان زحمت کشیده بود و سبزی ترش تره و کوکو سبزی خریده بود که تا دیر وقت اونا رو هم شستم و مادرشوهری هم خردشون کرد و بسته بندی کردم و گذاشتم فریزر و آخرین لایه ی ژله رو هم ریختم تو قالب و دیگه ساعت ۵/۱۰ هم شروع به پختن کیک کردم و تا وسایلا رو آماده کنم و مایه کیک رو بذارم تو فر و در بیارم ، ساعت ۱۲ شب بود . بعدش فسنجون رو هم واسه ناهار پنج شنبه گذاشتم تو آرام پز که تا صبح آماده بشه و بعدش دیگه همه خواب بودن که من هم یواشکی رفتم تو رختخوابم که بخوابم ولی از بس خسته شده بودم ، پشتم گرفته بود و این پهلو و اون پهلو هم نمیتونستم برگردم

صبح پنج شنبه هم باز ساعت ۵/۶ بیدار شدم و صبحانه رو آماده کردم و تینا رو بیدارش کردم که صبحانه بخوره و بره مدرسه که دیدم بابا و مامان و مادرشوهرم هم بیدار شدن . دیگه سفره صبحونه رو پهن کردم .

بعدش رفتم تند تند برنج رو شستم و ریختم تو پلوپز که دم ظهر بذارم بپزه چون دیگه فرصت نداشتم برنج آب کش کنم . فسنجونم که حسابی روغن پس داده بود و جا افتاده بود ، خورشت آلو قیصی هم بار گذاشتم و رفتم به سراغ تزیین کیک ....

از این قیف و ماسوره ها که واسه ریختن خامه هستش ، سه نمونه داشتم ، یکیش که خیلی نازک بود و همش خامه ازش بیرون میزد ، یکیش سرنگی بود که همش درش میپرید بیرون و یکیش که جنسش به نسبت خوب بود و سالی یکبار هم که کار داشتم با همون انجام میدادم ، آب شده بود و رفته بود تو زمین

در نتیجه مجبور شدم با همون سرنگیه تزیین کنم که دیگه به غلط کردن افتادم ، از بس که هی درش پرید . لای کیک رو هم آناناس گذاشتم و شکلات چیپسی . ژله رو هم به قول خودم تو یه ظرف کم عمق ریختم که واسه روش قالب بزنم که دیدم قطرش زیاده و اومدم عرضی برش بدم که همه شون رو کج و کوله بریدم خلاصه یک تزیین اجق وجقی ( درست نوشتم ؟؟؟ ) کردم که بیا و ببین . پشتم هم که گرفته بود ، نمیتونستم شونه هام رو تکون بدم آخه ناشی خانم بگو مجبور بودی

مسخره نکنین ها ، با کمترین تجربه و امکانات تزیین کردم

بعدش بادکنک ها رو دادم همسری بادشون کرد و به دیوار چسبوندم و اندکی تزیین کردم که عکسهامون خوش آب و رنگ بشه .خلاصه با هر جون کندنی بود کارام تموم شد. تینا که از مدرسه برگشت کلی ذوقیده بود .

ناهار خوردیم و ظرف ها رو شستیم و جاروبرقی کشیدم و دوش گرفتم و تازه آماده شده بودم که دیگه مهمونام رسیدن ....

حالا جون خودم می خواستم کیک کالباس و پان اسپانیا و شیرینی هم بپزم دیگه عصری مرغ ها ی ریش ریش شده و قارچ رو با کره تفت دادم . داخل نون باگت رو خالی کردم و سس مایونز مالیدم و با چیپس خلالی و مرغ و قارچ و گوجه و خیار شور پر کردم و تو نایلکس ساندویج گذاشتم و پیراشکی ها رو هم که قبلا درست کرده بودم و تو فریزر گذاشته بودم که تازه بمونن ، تو ماکروویو داغشون کردم ( همین جا از رویا جونم ـ مطبخ رویا ـ تشکر میکنم بابت این دستور غذای خوب و خوشمزه اش )

ژله رو هم خیلی دوست داشتم برگردونم ، یه خورده تقلا کردم ولی دیدم نمیشه ، گفتم نکنه حالا خرابکاری بشه ، از خیرش گذشتم و همونجوری رو میز گذاشتم که هر کی خواست واسه خودش برداره خواهر شوهری و زن داداشی لطفا این قسمت رو نخونن یا حد اقل چشاشون رو ببندن خواهری اشکال نداره بخونه ، از خرابکاری هام خبر داره

اینم پیراشکی و ژله و ساندویج ، چون دور و برش شلوغ بود مجبور شدم جدا کنم

بعد از عصرانه ، عصرانه چیه بابا جان ؟ شام میشه دیگه از بس تینا هی گفت مامان اول کادوها رو باز کنیم ، مردم از خجالت . حالا خوبه همه خودمونی بودن ، میگم مامان جان مگه کوچولویی که اینقده کم طاقتی

خلاصه اول کادو ها رو باز کرد که بیشترشون نقدی بود به اضافه ی پتوی باربی و بلوز و شلوار و چتر و سی دی باربی و سی دی خروس جنگی و لوازم التحریر و.... همینا دیگه مگه چند نفر بودیم

بعدش هم شمع فوت کرد و کیک بریدیم و ...... تا مهمونامون رفتن و دیگه ساعت نزدیکیهای ۱۲ نیمه شب بود که سینا خان شروع به نق زدن کرد که حتما باید تولد منو زودتر بگیری اصلا همین امشب باید بگیری میگم باشه حالا بیا بریم بخوابیم ، میگه نه اگه بخوابیم خیلی طول میکشه

به هر حال شب خوب و خاطره انگیزی بود ، جای همگی خالی ..... خوش گذشت .

پ.ن : عکس کادوها به دستور مریم پاییزی به ادامه ی مطلب اضافه شد .....

عزیز دلم ، تولدت مبارک

tinasina — Sun, 15 Nov 2009 20:44:18 GMT

یازده سال پیش تو همچین روز قشنگی ، یه دختر خوشگل و ناز و مامانی با یه لب کوچولوی سرخ و اناری و موهای مشکی پر کلاغی و چشمهایی درشت و کشیده ، به دنیا اومد که شد همه ی دنیای مامان و باباش . اسمش رو گذاشتیم تینا ، به معنای گل سرخ

حالا همون دختر کوچولوی خوشگل ، اینقده بزرگ شده که امروز وقتی کنار مامانش می ایسته ، هم قدشه و مطمئنا تا چند وقت دیگه قد بلند تر هم میشه .

خدایا از این که بهترین و نابترین فرشته ی الهی رو به ما هدیه دادی ، از تو سپاسگزاریم و همواره از تو می خواهیم کمکمان کنی تا راه درست زندگی را به او بیاموزیم

گل سرخ زیبای من تولدت مبارک

5 روز تا تولد تینا

tinasina — Tue, 10 Nov 2009 12:43:18 GMT